Eva Navarro
(Madrid, 1967). Zij behoort tot de schilders die hun expressie zoeken in het figuratieve, maar zodanig dat de perfecte techniek op een heel eigen manier vorm wordt gegeven. Het werk van Eva is realistisch. Toch kun je de personages die ze schildert niet herkennen. Ze staan met hun rug naar de toeschouwer gekeerd. Door het kleurgebruik en de leegte rondom de weergegeven figuren lijken zij buiten de werkelijkheid te staan. Zij kijken naar een verte, naar een horizon waar niets te zien is, althans niet voor de toeschouwer. De figuren zelf zijn diep in gedachten verzonken, als in reflectie.
Eva reist veel en onderweg fotografeert ze mensen die ze als uitgangspunt neemt voor haar werk. Haar schilderijen vertellen een verhaal waarmee je je eigen fantasie aan het werk kunt zetten.